Posteado por: Enrique en Xeral, Estamos lendo 18-04-2008

La novela que nos proponemos leer, de unas 1000 páginas, fue "Premio Goncourt 2006" y el "Gran prix du roman de l´Académie francaise" de ese mismo año. Su autor, Jonathan Littell, es un judío nacido en New York en 1967. Desciende de una familia que emigró de Polonia a Estados Unidos a finales del siglo XIX. Gracias a este libro consigue la nacionalidad francesa por "su contribución a la brillantez de Francia". Actualmente reside en Barcelona con su esposa y dos hijas.

El autor es hijo de otro escritor, Robert Littell. Sus inquietudes le llevan a colaborar durante siete años con la ONG, Acción contra el hambre, particularmente en Bosnia Herzegobina, pero también en Chechenia, Afganistan, el Congo e incluso Moscú. En 2001 cesa en estas actividades y se dedica a escribir ésta, su primera novela. Basada en la segunda guerra mundial y concretamente en el frente del Este, narra las memorias imaginarias de un culto oficial alemán de las SS, Maximilian Aue, que participó activamente en los hechos que dieron lugar al Holocausto y otras atrocidades. 

El personaje, en los últimos años de existencia, no se siente arrepentido ni trata de justificar lo ocurrido. La  historia abarca toda la vida de este oficial, desde su niñez a su paso por el frente, los campos de exterminio y sus experiencias de todo tipo. Lo que se narra  se hace  desde el punto de vista del verdugo, no desde el de las victimas. Para Littell "cuando la forma se ve desde ésta óptica, la del ejecutor, los procesos son iguales para todo el mundo, tanto para los nazis, como para cualquier soldado de la nacionalidad que sea".

El título de la novela remite a "las Erinias, del mito de Orestes". Como aquellas que persiguen a los criminales hasta el final, también al personaje lo persiguen los cazanazis.

Probablemente una de las cosas más impactantes que nos debe dejar la lectura del libro, es que la cultura en si misma no nos ampara de poder cometer las mayores atrocidades. Los nazis no eran un grupo carente de cultura. Admiraban a los mejores compositores musicales del mundo, a los más grandes escritores y filósofos; a todos los que habían engrandecido el arte y saber humano, y aún así, fueron capaces de llevar a término atrocidades que aún hoy, con lo que después ha pasado en otros muchos lugares, no deja de impresionarnos y horrorizarnos. posiblemente por su planificación y sistemática ejecución, y la cercanía geográfica.  

Al final del libro esperamos añadir comentarios sobre su contenido, que parece no ha dejado indiferentes a personas de la talla de Jorge Semprún o Vargas LLosa.

Posteado por: Ivan en Xeral 17-04-2008

Santiago DC - 16:30 h.

Co xantar ainda na gorxa e despois de despedidas italianas interminables (Como te envexo), póñome as alas de Hermes para achegarme á nova biblioteca compostelana “Ánxel Casal” na que vou visitar a  BDteca que esta chamada a ser o referente comiquil a nivel galego e nacional. A excusa de ir a Santiago é dobre, posto que ademáis de ver a Bdteca, dende hai uns meses as Bibliotecas Municipais estamos a participar na  “Mesa pola Banda Deseñada” convocada pola Xunta. Nela pretendemos sentar as bases da importancia dos cómics no noso sector. Pero aínda estou aquí, corre corre que non chegas.

Exposición BD

Biblioteca Pública Santiago Ánxel Casal – 17:00

Co xantar aínda na gorxa, a lingua de fora e o corazón saíndome do peito chego a enorme biblioteca sitúada no principio da rúa Xoan XIII. De repente alzanse ante min tres prantas que farían (de feito o fixeron) as delicias de calquer afeccioado á lectura. A miña paixón, e parte do meu traballo, me leva ao apartado de cómics que tanto a nivel de volumes (uns 3000) como de espacio, é todo privilexiado dentro da biblioteca. Notase que o director desta, Daniel Buján, é un gran amante e coleccionista de cómis (moitas das cousas que alí atopas son imposible de conseguir). A biblioteca conta tamén con varios expositores e asentos nos que sentarte aconsultar calquer obra, ou facer os teus pinitos no mundo da historieta. Todo isto cunha exposición sobre a Banda Deseñada (feita pola xente de culturagalega.org) cun apartado especial sobre á BD galega, como telón de fondo. Visitada a biblioteca quedanos a reunión, temos que tratar varios temas de interese para levar ao Saló de Cómics de Barcelona

Biblioteca Pública de Santiago Ánxel Casal – 19:00

A memoria das arboresCo xantar ben asentado, descansado (só fisicamente) e despedíndome dos meus compañeiros, algo chama a miña atención na sala de exposicións. Trátase de “O álbum galego: 25 miradas para unha década (1997-2007)” unha exposición que podedes visitar ata o día 11 de Maio, que consta de 25 ilustracións orixinais enmarcadas en paneis independentes acompañadas por un exemplar de cada libro para o que foron creadas. "Puag, que noxo", de Fina Casalderrey e Xan López; "O coelliño branco", de Xosé Ballesteros e Óscar Villán; "A memoria das árbores", de Xosé A. Neira Cruz e Kiko Dasilva; "Paxaros de papel", de Marilar Aleixandre e Lázaro Enríquez; "Bolboretas", de Xabier P. Docampo e Xosé Cobas; "Chocolata", de Marisa Núñez e Helga Bansch, e "Tres desexos", de Eva Mejuto e Gabriel Pacheco… son só algúns dos títulos que te podes encontrar nesta mostra, coordinada por Helena Torres, que chegou a Santiago logo de exhibirse en Pontevedra na última edición do Salón do Libro Infantil e Xuvenil. A partires do día 11 de Maio partirá para Lisboa, para o Congreso do IBBY, en Copenhague, e, xa para o 2009, para Múnic e maila Feira Internacional do Libro Infantil e Xuvenil de Boloña.
 
Dez anos de ilustración galega 
 
Sen dúbida é unha maneira interesante de achegarse aos novos (ou non tanto) ilustradores galegos que xurdiron na última década. Ademáis de poder comparar as ilustracións, collages e reproduccións orixinais que moitas veces non teñen nada que ver co resultado final.

Ti, que amas a lectura, non o podes perder. 

Posteado por: Catuxa Seoane en Xeral 08-04-2008

Aficionados, hainos a todolos temas e curiosidades, para mostra, esta casa-libro, ou esta libro-casa, integramente en madeira:

  

Posteado por: Enrique en Xeral, Xa limos 03-04-2008

Cuando comencé a leer la novela que nos ocupa me dije "ya estamos con otra historia con niño". Tardé muy poco tiempo en darme cuenta de mi error. Efectivamente hay un "niño", pero es especial. Es de los que tienen que recibir una educación basada en "Necesidades especiales". Es un ser singular inmerso en nuestra rutinaria vida diaria.

Christopfer no es un niño inculto ni incapaz de razonar. Simplemente su visión del  mundo no es igual que la nuestra. Ambos convivimos inmersos en los mismos acontecimientos cotidianos, pero el análisis de los mismos no es parejo. La novela trata de eso, de nuestro mundo visto a través de la mente de un niño que precisa "necesidades especiales" en su educación. Le gusta aquello que es seguro, las matemáticas de forma especial. Tiene sus fobias, ¿quien no?. No soporta el color marrón ni el amarillo. Repele el contacto físico, pero cuida mimosamente de un hamster, Toby, que le hace sentirse responsable. No comprende la mentira. Su mejor soporte es la navaja del ejercito suizo que siempre lleva consigo.

La muerte de Wellington, el perro,  le conduce a nuevas fronteras. Decide descubrir quién y porqué lo mataron. Admirador de Sherlock Holmes, sus pesquisas le llevarán a cuestionar todo lo que le rodea, que en definitiva es el mundo de los adultos. Su no convencionalismo le ayudará en las pesquisas. Descubrirá cosas que pondrán patas arriba su ordenado y seguro mundo, entre ellas algunos secretos familiares de suma importancia para él.

 Mark Haddon tiene la habilidad de escribir la historia desde ese punto de vista de un niño de "necesidades especiales".El protagonista sufre una de las más severas formas de autismo, el síndrome de Asperger. Los que lo padecen tienen el impedimento de comunicarse de forma normal con otras personas. Haddon, mediante el relato de su novela, nos ayuda a comprender mejor lo que ellos ven y piensan. Lo que razonan de los hechos que les suceden y afectan de forma directa. Su aparente y real en ocasiones, aislamiento, es producto de tener  otra visión de las cosas. Comprenderlos es mejorar su vida y la nuestra. Es hacernos merecedores de llamarnos "humanos".  

La historia ha merecido la aprobación masiva de los lectores en todos los países donde se ha publicado. Tiene importantes premios, como el Whitbread y el de la Commonwealth al Mejor Primer Libro. Recientemente se ha traducido al gallego, si bien dicha traducción ha tenido cierta polémica al afirmar la editora que la traductora manipulaba el texto, realizando una "traducción sexista". (El País, 2-4-08, páginas de Galicia).

Posteado por: Catuxa Seoane en Xeral 12-03-2008

Hai libros que desfrutamos, non so polo seu contido, senon por como nos contan a historia, unha clase destes libros son os libros troquelados que liamos e cos que xogábamos de rapaces. Agora podemos desfrutar da arte de deseñar e crear este tipo de obras, da man do artista Robert Sabuda.

No seguinte video, podemos ver en acción a Sabuda cos únicos libros que se fan todavía a man, e se ensamblan e terminan en Tailandia e China.


Na web de Robert Sabuda atopamos exemplos para aprender a troquelar, ¿anímaste?

[Via El Bibliómano]

Posteado por: Julio Pesquero en Xeral 04-02-2008

Concurso fotografíaAs Bibliotecas Municipais da Coruña convocan a 2ª edición do concurso de fotografía dixital "Amósanos o que les". Para coñecer as bases e poder envia-las fotos debéis visita-la  web del concurso. Asi que, xa sabedes, se estades lendo un libro, e seguro que sí, podédes participar neste concurso abierto. Este ano ademáis prometen ao gañaador unha cámara reflex dixital e dous mp3 aos dous finalistas. Merece a pena intentalo, plasmade o  voso libro e enviadelo.

A foto deste post corresponde a Ata caer rendida de Estela Barbeito a gañadora da edición pasada.

Posteado por: Mery en Xeral 31-01-2008

Se desexas formar parte do noso Club de Lectura da mañan, ¡ Apuntate na biblioteca do Forum Metropolitano! 

C/ Río Monelos s/n
Tel: 981184298
bibliotecaforum@coruna.es 

 

Posteado por: Ivan en Xeral 22-01-2008

Imos tentar sacar a vosa alma de nenos propoñendovos un xogo. Trátase dun “meme”, eu tampouco sabía o que era, pero parece ser que son moi recurrentes na rede, sobre todo nos blogs.

Os memes son unha especie de conversacións entre usuarios (a maioria a través de xogos) que se van contaxiando duns blogs a outros (como é neste caso). Eu descubrín este, lendo o blog da miña amiga Sonia, e a verdade é que me pareceu moi interesante para tódolos que ledes e participades nos blogs dos clubes de lectura das Bibliotecas Municipais de A Coruña.

O xogo orixinal plantexa unha serie de preguntas persoais que teñen que ser contestadas con películas, pero centrándonos no tema que nos ocupa faremos un cambio. Para rizar o rizo temos que contestar a estas preguntas cos títulos das obras literarias que mellor nos definan. Sería interesante que contestarades a todas e tede en conta que no só teñen que ser libros, poden ser relatos, poesías, contos…

Ademáis podedes utilizar este xogo, para reler ou ler por primeira vez esas obras que deixachedes afastadas durante todo este tempo. Aproveitade o noso catálogo para facer realidade este novo propósito para o 2008 e descubride novas lecturas para este ano.

Aquí van as preguntas, e as miñas respostas:

  1. ¿Eres hombre o mujer?: “Drácula”
  2. Descríbete: “Dr. Jeckyl y Mr. Hyde”, “El lobo estepario”, “Mujeres”, “El Quijote”, “Rebeldes”
  3. ¿Qué sienten las personas acerca de ti?: “El curioso incidente del perro a medianoche”, “Seis cordas e un corazón”, “Venres ou a vida salvaxe”, “El paciente inglés”
  4. ¿Cómo describirías tu anterior relación sentimental?: “Cumbres borrascosas”, “Crimen y castigo”, “El médico”, “Amor dos quince anos Marilyn”, “La voz a ti debida”
  5. Describe tu actual relación con tu novio o “pretendiente”: “Cien años de soledad”, “La invención de Morel”, 
  6. ¿Dónde quisieras estar ahora?: “El tercer ojo”, “Siete años en el Tibet”, “Neverwhere”, “El faro del fin del mundo”
  7. ¿Cómo eres respecto al amor?: “La guerra de los mundos”, “El gigante egoista”, “Kamasutra”, “Memorias de un amante sarnoso”, “Sexus”
  8. ¿Cómo es tu vida?: “Patas arriba: La escuela del mundo al revés”, “1984”, “La melancólica muerte de chico Ostra”
  9. ¿Qué pedirías si tuvieras un sólo deseo?: “Y decirte alguna estupidez, por ejemplo, te quiero”
  10. Escribe una cita o frase sabia: “La rebelión de las masas”, “Más allá del bien y del mal”.
  11. Ahora despídete: “De la tierra a la Luna”

A pensar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 

Posteado por: Catuxa Seoane en Xeral 10-01-2008

Que un libro e un obxeto querido por moitos, non só polo seu contido, senon polo obxeto en si mesmo, non é nada novo, e sobre iso hai abundante literatura ao respecto, incluso temos exemplos de libros como obxetos decorativos … (non comentaremos mais este aspecto…).

Unhadas últimas correntes no mundo da Arte é empregar os libros en instalacións artísticas, ben como parte de estas ou como elemento principal, un bo exemplo o temos nas obra de Georgia Russell, Abelardo Morell, Cara Borer, Robert The, Takeshi Ishiguro o Olafur Eliasson…

 

 

 

Olafur Eliasson 

¿Son ou non son auténticas xoias da arte? 

Posteado por: Enrique en Xeral, Estamos lendo, Actividades do club 08-12-2007

Nos llega esta novela precedida de un gran éxito. Traducida a veintidós idiomas y con las mejores críticas posibles, hace que su autor, el irlandés John Boyne, goce de un merecido prestigio. La obra en cuestión ha estado como finalista en los mejores premios literarios del mundo y se está preparando un largometraje bajo la dirección de Mark Herman. ¿De que trata el libro?. Trata de la inocencia. De como ve la vida un niño desde su óptica de igualdad y afectividad. La gente que conoce le cae bien o mal según sea el trato que con él tienen y la calificación que esta convivencia les otorga en su escala de valores; sin importar su escala social, política o intelectual del sujeto evaluado. Para un niño como Bruno todo camino que pueda llevar a la amistad y el cariño debe recorrerse, sin importar los muros que, aparentemente, impiden ese trato. Él los salvará todos por lograr el objetivo de la fraternidad con su semejante, con su amigo. Desde su nivel no hay obstáculos que no puedan vencerse, ni peligros, ya que entiende que no hace nada por lo que deba ser castigado. Ambientada en la Alemania de la segunda guerra mundial y en un escenario concreto de campos de exterminio, su lectura es agradable y sencilla.